قید عیال، پست کند رای مرد راگهواره تخته بند کند پای مرد را

پهلو ز زن بدزد که این رخنه فساددر خون گرم غوطه دهد جای مرد را

بار شریعت است که چنبر کند چو چرخدر یک دو هفته قامت رعنای مرد را

مهر زنان که رشته پای تجردستسوزن به زیر پا شکند رای مرد را

در عشق زن مپیچ که معجر کند به فرقاین کار زشت، همت والای مرد را

چون بال مرغ خانه زمین گیر می کندتعمیر خانه، بال فلک سای مرد را

فکر لباس و جامه به خون سرخ می کندچون برگ لاله، صفحه سیمای مرد را

اندیشه معاش، گل زرد می کندرخساره چو لاله حمرای مرد را

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. صائب جریده باش که اندیشه عیالسازد عقیم، طبع گهرزای مرد را

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Nature and spring