افتاده کار ما را با یار شوخ و شنگیدر جنگ دیر صلحی در صلح زود جنگی

عقل مرا سبک کرد درد مرا گران ساختچشم تمام خوابی رخسار نیمرنگی

ما را به یک نوازش بستان ز دست عالمآخر گران نگردد دیوانه ای به سنگی

از صلح و جنگ عالم آسوده ایم و فارغما را که هست با خود هر لحظه صلح و جنگی

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. از خود برون دویدیم دیوانه وار صائبهر طفل را که دیدیم در دست داشت سنگی

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets