نمی آید از من دگر بردباریدو دست من و دامن بی قراری

من و طفل شوخی که صد خانه زینز مردان تهی ساخت در نی سواری

معلم کباب است از شوخی اوکند برق را ابر چون پرده داری؟

کند کبک تقلید رفتار او راادب نیست در مردم کوهساری!

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. مرا کارافتاده صائب به شوخیکه کاری ندارد به جز زخم کاری

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets