کوتاه ساز رشته آمال خویش رامپسند در شکنجه پر و بال خویش را

پرواز من به بال و پر توست، زینهارمشکن مرا که می شکنی بال خویش را

دست دعا بود سپر ناوک قضادر کار خیر صرف کن اقبال خویش را

دل واپسان به هیچ مقامی نمی رسندبفرست پیشتر ز اجل مال خویش را

آن سنگدل که آینه ما به سنگ زدمی دید کاش صورت احوال خویش را

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. با دشمنان دوست نما در میان منهصائب اگر ز اهل دلی، حال خویش را

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets