Gülxanım
Afərin, səd afərin,Sən təki yara, Gülxanım.Gözlərin piyalədir,Qaşların qara, Gülxanım.Xəstələr loğmanısan,Hər dərdə çarə, Gülxanım.Gözəllər hüsnünü görcək,Gəlirlər ara, Gülxanım.Eşqindən divanəyəm,Bir halım sora, Gülxanım.
Bər-bəzək sərviboya,Gör necə də tən yaraşır.Qırçınlı xara tuman,Əndamına gen, yaraşır.Büzməli qoftan üstdən,Çeşnisi çin-çin, yaraşır.Sultana, xana layiq,Sənə dövran, gün yaraşır.Qovma qulu dərgahından,Çək özün dara, Gülxanım.
Məcnun təki məni niyə,Dağı-daşı dolandırdın.Eşqini salıb canıma,Atəşinə sən yandırdın.Gecə-gündüz, pünhan aşkar,Mənə adını andırdın.Bəs deyilmi bu qədər,Əzab verdin, usandırdın.İnsafa gəl, mürvət et,Gəl xoş ilqara, Gülxanım.
Gəzsələr bütün dünyanı,Heç diyarda tayın olmaz.Yanaqların al qönçədir,Qışı, yazı birdi, solmaz.Camalındı aydan ötə,Çənlə, dumanla tutulmaz.Sür dövran fani dünyada,Gedərgidir bil ki, qalmaz.Məmmədhüseyni mehman eylə,O bağça-bara, Gülxanım.
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/en/works/sair-memmedhuseyn-gulxanim
Use ← → keys to move, R for a random poem
More by this author
Poems by other poets
Başına döndüyüm, ey şahi-xuban,Şikəst verir yeni aya qaşların,
Dərbəndə gəlSalam olsun sənə, ey aşiq Valeh,Hünərin var isə bu Dərbəndə gəl,
OlsunBütün zalımların yurdu, İlahi, tarümar olsunFüqərəyə zülm edən şəxsi yaman dərdə düçar olsun
AçıldıƏqlim başdan getdi, xiyalım çaşdı,Giriban çak oldu, bellər açıldı,