دیوانه وش و سودایی مزاج مردی است و از خوردن افیون بسیار از دایره ی انسانیت بیرون رفته این مطلع از اوست :

باده لعل تو و حاصل میخانه یکی است
راحت جان و دوای دل دیوانه یکی است

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets