کاشانی است و از کمال شهرت در هجو و بی قیدی و وسعت مشرب و بی حیائی محتاج به تعریف نیست . هفتاد سال است که اوقات عزیز را بدان خواری میگذراند . این مطلع از اوست :

غم تو هر که خورد شاد و بی الم باشد
سگ تو هر که شود آهوی حرم باشد

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets