کسی مرد تمام است کز تمامیکند با خواجگی کارِ غلامی

پس آنگاهی که ببرید او مسافتنهد حقّ بر سرش تاجِ خلافت

بقایی یابد او بعد از فنا بازرود ز انجامِ ره دیگر به آغاز

شریعت را شعارِ خویش سازدطریقت را دِثارِ خویش سازد

حقیقت خود مقامِ ذات او دانشده جامع میانِ کفر و ایمان

به اخلاق حمیده گشته موصوفبه علم و زهد و تقویٰ بوده معروف

همه با او ولی او از همه دوربه زیر قُبّه‌های سِتر مستور

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Divine love