به محیط افکن ای خرد زورقجای باطل نماند «جاء الحق»

چند از آیات انفس و آفاق«اولم یکف» خوان علی الاطلاق

به دلیلی، پسندیده نیست خدایتا چوهرجائیان روی هر جای

نیست جائیت تا به هر جائیهمه جایی تویی چو برجایی

چه کند با دلیل رأی العینوادی قدس وانگهی نعلین؟!

وقت «انّی انااللّه» آمد زودبنه از کف عصای گفت و شنود

هر که بر حق دلیل می​گویدبه چراغ آفتاب می​جوید

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Divine love