نزد آن حضرت قدیر علیمخواه یک پشّه، خواه عرش عظیم

امر خلق است و خلق امر آنجااز مراتب شد آن و این پیدا

همه بسیارهای او یک چیزبه من و تو پدید گشت تمیز

نیست محتاج مادت و مدتقدرتش نی به آلت و عُدَت

فکر و اندیشه نبودش در کارنه به ترتیب کرد و نی یک بار

هرچه زو آید آن کمال بودغیر از این بدعت و ضلال بود

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets