اسم باری است چون طلسم وجودبر عدم زو فتاده نام وجود

بود هر بوده​ای ز اسمی خاصهر یکی زو گرفته قسمی خاص

هستی ونیستی بدو راجعهم ز تقدیر معطی و مانع

همه افعال را چو اسبابندهمه املاک را چو اربابند

عارف از اسمها علی الاطلاقبهره یابد بقدر استحقاق

گه ز اللّه فنای هر دو جهانآیدش در نظر شود حیران

بندۀ خاص گردد از ذلتعذر عامی نهد ز هر زلّت

گه زرحمان شود کریم صفاتوز رحیم آید او رحیم صفات

همه زو بیند و ببخشایدهر چه دارد به هر که پیش آید

از مَلِک مُلک و مِلک از او داندسلطنت بر وجود می​راند

نفس را زیر حکم عقل آردحلق را جمله نیست پندارد

گه ز قدوس در حظایر قدسگردد او نقطۀ دوایر قدس

پاک تن پاک جان و پاک اسراراز خلاف و رذایل و اغیار

وز سلام او شود مسلمان بازبه زکوة و به صوم و حج و نماز

به زبان و به دست و قلب سلیمهیچکس را از او نه خوف و نه بیم

همه را برشمرد نتوانمورنه از اختصار وامانم

نودو نه شمار صد کم یکعارفان را ز هر یکی بی شک

حظ وافر ز کوشش واخلاصداده ایزد ز فضل و رحمت خاص

جهد کن تا ز «جاهدوا فینا»راه یابی به کوی «لوشئنا»

مرد ره آن بود که در همه جایمتخلق بود به خلق خدای

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Divine love