İki aqil kəs eyləməz dəvə,Eyləməz bir-birinə büğz əsla.Cəng əgməqlə eyləməz aqil,Əqli başında olsa gər kamil.Onu nadan söysə vəhşətlə,Bu onu ram edər fərasətlə.Dostluq bil ki, tari-mu kimidir,Büğz bir səng, ol səbu kimidir.Gər iki dost olsa sahibdil,Onu hifz eyləmək deyil müşkil.Saxlayar bir tükü iki aqil,Hər ikisi əgər deyillər cahil.Hər ikisi ki, olsa tirəzəmir,Onlara tab eyləməz zəncir.

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Wisdom and advice