Bir nəfər kar olan şəxs bir mərizin əyadətinə gəldi. Soruşdu:– Necəsən?Məriz dedi ki, ölürəm.Kar elə bildi ki, deyir, yaxşıyam. Dedi ki, əlhəmdüllah.Və yenə soruşdu ki, qiza nə yeyirsən?Dedi ki, zəhrimar.Kar dedi ki, nuşi-can olsun!Soruşdu: – Təbibin kimdir?Dedi ki, əzrail.Elə bildi ki, deyir filan təbib. Dedi ki, qədəmi düşərli olsun!Bu məsəl ondan qaldı ki, “karın könlündəki”.

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets