Bir zərifdən bir günah sadir olmuşdu. Padşah hökm elədi ki, onunburnunu deşib, bir ip taxıb küçə və bazarı dolandırsınlar. Zərif ərzelədi ki, ey padşah, mənim burnumun iki deşiyi var, üçüncü deşikmənə lazım deyil. Padşah güldü və onun təqsirindən keçdi.

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets