Siyah zülfün olub ruyüvə niqab dedim,Bu gün genə tutulub, ey məh, afitab dedim.

Dəhani-yar ki, bir nöqtədir, nədir sirri,Vücuda gəldi, bu yox vəsfi bir kitab dedim.

O xətti-ruyinə zülfi əlaqəsi gətirib,Həbəş sipahına rəhbər olub qürab dedim.

Dedim şərab ləbi-ləlüvi, zəhi-xiclət,Nə məstlikdi bu kim, mən şərabə ab dedim.

Rəvadi qan ola dil, ey cəmalı xurşidim,Ləbi-lətifüvi nisbətdə ləli-nab dedim.

O ruhi-əzəmi kəmtər cəmada bənzətdim,Məsihə töhməti mən xanimanxərab dedim.

Həvəslə şərh elədim arizin gülüstanın,Behişti-həşt-dəri xəlqə bab-bab dedim.

Xəyali-vəslin ilə pür görüb dili-zarı,Dolub həvayi-məhəbbətlə bir hübab dedim.

Rəqibi yar ilə görməkdən ölməgim xoşdur,Amandı qanımı tök, eylə bir səvab, dedim.

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. Ləb üstə xalını gördüm o növsərin, Seyyid,Qonubdu şəkkərə bir bəxtəvər zubab, dedim.

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love