Çatan şaha “muştuluq” ver dedilər,
Sevindirmək şahı çox-çox çətindir.
Mindiyardan anan gəlib dedilər,
Sevindirmək şahı çox-çox çətindir.

Sara tez-tez işə salıb yamanı,
Söyləyirdi, səninkilər bəs hanı,
Qurtarmadı sənin şahlıq yalanın,
Danlayırdı hər gün əri Çatanı,
Sevindirmək şahı çox-çox çətindir.

Bir soyuqluq yaranmışdı arada,
Ayırırdı Sara ağı qaradan,
“Necə oldu səninkilər, harada”,
Bu sözləri eşidirdi yaradan,
Sevindirmək şahı çox-çox çətindir.

Firon ona şah söylədi, şah oldu,
Çatan on il bunca soldu saraldı,
Gen saraylar gözlərində daraldı,
Sevindirmək şahı çox-çox çətindir.

Şah deyərək ona dodaq büzdülər,
Sonanılar ondan uzaq gəzdilər,
Kimsəlilər kimsəsizdən bezdilər,
Sara üçün onlar buna dözdülər,
Sevindirmək şahı çox-çox çətindir.

Çatan tez-tez dedi, Minel, Mindiyar,
İnanmadı buna böyük varlılar,
İnanırdı buna yerdə qalanlar,
Hərənin də burda özgə yeri var,
Sevindirmək şahı çox-çox çətindir.

On il keçdi Çatan üçün bu sayaq,
İndi gəlib neçə atlı çaparaq,
Olub Çatan şaha yeni bir dayaq,
Sevindirmək şahı çox-çox çətindir.

Çatan görüb anasını kövrəldi,
Bir ox atan yaya döndü, gərildi,
Düşüb onun ayağına sarıldı,
Bunu görüb acı gözlər bərəldi,
Sevindirmək şahı çox-çox çətindir.

Üz örtüklü Turpar birdən ağladı,
Qaçıb şahı yerdən alıb haqladı,
Onun şahlıq vüqarını saxladı,
Bu, hamının ürəyini dağladı,
Saray bundan coşdu, daşdı, çağladı,
Sevindirmək şahı çox-çox çətindir.

Ana üzük bağışladı Saraya,
Üstəlik də almaz, qızıl, zərxara,
Sonra bağış, mal qarışdı var-vara,
Göz dirəndi parlaq ipək mallara,
Sevindirmək şahı çox-çox çətindir.

Çatan şahsa anasını tutmuşdu,
Göz yaşını göz yaşına qatmışdı,
Iki arzu biri-birinə çatmışdı,
Sevindirmək şahı çox-çox çətindir.

Eldəbirlə Turpar şaha baxırdı,
Şah çaşmışdı, bu, onları sıxırdı,
Burda hər söz, gülüş, baxış ağırdı,
Sevindirmək şahı çox-çox çətindir.

Turpar susur üz örtüyü dalında,
Bərk tuturdu Eldəbirin qolundan,
Yol olmuşdu ana bala yolunda,
Sevindirmək şahı çox-çox çətindir.


Düşünürdü Turpar gözəl Sonanı,
Sevgi daha yanqı olur uzaqdan.
Sanki o bərk gileyliydi hamıdan,
Sevgi daha yanqı olur uzaqdan.

Eşitmişdi Sona Tunqu soyubdur,
Soyunaraq ər paltarı geyibdir,
“Məni Turpar siz çağırın” deyibdir,
Elçi gələn ərə ağız əyibdir,
Sevgi daha yanqı olur uzaqdan.

Söyləyirdi, Sonam sağam, ayığam,
Mən Turparam, hər bir yandan yanığam,
Hər bir yandan üz örtüklü qoruğam,
Mən güclüyəm, ancaq sənsiz yazığam,
Sevgi daha yanqı olur uzaqdan.

“Mən od-ocaq sınağından çıxmışam,
Şimşək olu öz-özümə çaxmışam,
Külü, odu öz üstümə yığmışam,
Sevgi daha yanqı olur uzaqdan.

Mən sən görən görkəmimi itirdim,
Tanrı verən yeni görkəm götürdüm,
O günləri dalda qoyub itirdim,
Elçiçəyi Çatanına yetirdim,
Sevgi daha yanqı olur uzaqdan.

Qayıdaram səni gəlib taparam,
Alpislərin tutuğundan qaparam,
Külək ollam sənə doğru çaparam”,
Sevgi daha yanqı olur uzaqdan.
Eldəbirə yaxınlaşıb təkbətək,
Biri ondan soruşurdu gülərək,
– Bu sarayda üz örtüyü nə gərək,
Bu örtükdü üzdə yoxsa kəpənək,
Sevgi daha yanqı olur uzaqdan.

Eldəbirsə dedi: – Üzü yanıqdır,
Üzü, alnı neçə yerdən çapıqdır,
Bu sarayda belə sorğu artıqdır,
Sevgi daha yanqı olur uzaqdan.

Bu sözləri Turpar gendən eşitdi,
Sanki yeldi, üz-gözünü şişirtdi,
Həm də sınıq ürəyini üşütdü,
Gəldi dedi:-sən bu işə qarışma,
Üz örtüyü hər adama yaraşmaz,

Yoxsa qonaq səndən küsər barışmaz,
Ev yiyəsi gördüyünü soruşmaz,
Sevgi daha yanqı olur uzaqdan.

İstəyirsən üz-gözümü görəsən,
Gərək mənlə sən güləşə girəsən,
Bassan məni onda sorğu verəsən,
Sevgi daha yanqı olur uzaqdan.

Ev yiyəsi porsuq kimi kök idi,
Ayrılmışdı Sara gildən, tək idi,
Qulaqları xırda idi, şək idi,
Danışığı acı idi, bərk idi,
Sevgi daha yanqı olur uzaqdan.

Dedi: – Çox da qürrələnmə, qonaqsan,
Çox tutqunsan, sanki qəribsayaqsan,
Şahımızın anası ilə ayaqsan,
Bir güləşci vardır bizdə sənsayaq,
Mənlə deyil, onla güləş, qoçaqsan,
Sevgi daha yanqı olur uzaqdan.
Çağırdılar güləşçini, devsayaq,
Qıçlar kötük, gövdə iri, baş tabaq,
Göz qorxulu, üzü dolu, alyanaq,
Sevgi daha yanqı olur uzaqdan.

Hamı gəldi bu güləşlə görüşə,
Az qaldı ki, güləş donsün döyüşə,
Bu iş döndü üzdə acı gülüşə,
Sevgi daha yanqı olur uzaqdan.

Çox çəkmədi Turpar onu hərlədi,
Birdən tutdu ortasından, bellədi,
Başı üstə qaldıraraq yellədi,
Qoydu yerə, yavaşcadan hellədi,
Sevgi daha yanqı olur uzaqdan.

Turpar qoydu yerə iki dizini,
Üz örtüyün, çəkdi açdı üzünü,
Dedi, ancaq qaldırmadan səsini,
Sevgi daha yanqı olur uzaqdan.

– Mən Turparam, Mindiyarın oğluyam,
Anam-bacım Elçiçəyə bağlıyam,
Yersiz gülüb danışandan dağlıyam,
Sevgi daha yanqı olur uzaqdan.

Mindiyarın şahı Tunqər alpandır,
Qabağında Basar, güclü yalandır,
Sonbeşiyi sizin şahız Çatandır,
Sevgi daha yanqı olur uzaqdan.

Mindiyara Misir olsun bir dayaq,
Bundan sonra yaxın olaq, bir olaq,
Biz sizlərdən pambıq alaq, duz alaq,
Sizdə bizdən ipək, göy daş, qarayağ,
Sevgi daha yanqı olur uzaqdan.
Hamı gəldi söz eşitdi, danışdı,
Bir-birinin əl qolundan yapışdı,
Güləşçilər qucaqlaşdı, barışdı,
Sanki Misir Mindiyara qarışdı,
Sevgi daha yanqı olur uzaqdan.

Birdən Turpar soraqladı ananı,
O düşündü, niyə gözəl Sonanı,
Atdım-atdım gəzdi, gördü hər yanı,
Gördü Sona ondan üstün dayanır,
Sevgi daha yanqı olur uzaqdan.

“Qayıdaram Sonam mənim, biryolluq,
Sənlə anam bir də Turpar bir olluq,
Bizdən uzaq olsun Alpis biryolluq,
Ölkə bizə arxalansın qoy artıq”,
Sevgi daha yanqı olur uzaqdan.

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets