Bir ovuc torpaq
Dinlə mənim, ey təbrizli qan qardaşım,Bağrı yara can sirdaşım.Nə qədər ki, hicran kəsib yolumuzu,Sağımızı, solumuzu.Nə qədər ki, qələm tutur dərdimizi yazan əlim,“Yorulmuşam” kəlməsini lüğətimdən pozan əlim.Nə qədər ki, sönməyibdir ürəyimin odu, közü,Vüsal adlı diləyimin odu, gözü.Nə qədər ki, dünyamızı aydın, açıq görür gözüm,Nə qədər ki, ürəklərdə yuva salır şerim, sözüm,Nə qədər ki, öz yerində durur ürək,Həsrətinlə vurur ürək.Nə qədər ki, vüsalına yetməmişəm,Nə qədər ki, son mənzilə getməmişəm,Qoyma qalsın ürəyimdə bu arzu, bu həvəs, qardaş,Tələs, qardaş,Bircə ovuc torpaq göndər Bakıdakı qardaşına,Səni səndən artıq sevən sirdaşına,O torpağı məhəbbətlə bu torpağa qatım bağda,İllər boyu bəslədiyim xoş arzuma çatım bağda,Bəlkə bir az vəslə möhtac, hicran yüklü can dincəlsin,Bahar çağı bağçamızdan təbrizimin ətri gəlsin.Gəl qardaşım, qardaşını gəl dolandır öz başına,Çox demirəm, bircə ovuc torpaq göndər qardaşına!
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/en/works/suleyman-rustem-bir-ovuc-torpaq
Use ← → keys to move, R for a random poem
More by this author
Çoxdandır köhnələrlə oturmuram, durmuram,Mənə özümə bənzər dost gərək, qardaş gərək.
“Novator” rəssamaBir paltar geymisən başa düşmürəm,Astarı hansıdır, üzü hansıdır.
Nəyə lazımMənalı keçərsə məclisdə söhbət,Plov nəyə lazım, aş nəyə lazım?
Tanıya bildimSəni gec də olsa tanıya bildim,Vətənə, millətə gərəksizsənmiş.
Poems by other poets · Separation
Vahəsrəta ki, tərki-vəfa qıldı yarlər,Əfğan ki, keçdi həsrət ilə ruzigarlər.
QalıbdırQəlbimdə şaxta var, çöldə bahardır,Ayrılıq saçımda gümüşü qardır.
Əhvalını, ey dil, sənə yarın demədimmiƏhvalını, ey dil, sənə yarın demədimmi?Hər feli xətadır o nigarın, demədimmi?
Könül, cahanda qəmi-hicri-yarə səbr eyləKönül, cahanda qəmi-hicri-yarə səbr eylə,Nə qədr vursa sənə yar yarə, səbr eylə.