Təbiət gözəllik vermədi sənə,Həmişə gözlərin qəmə büründü.Bir ürək bəxş etdi odlu sinənə,O ürək əlində fırçaya döndü.

Sən də əvəz çıxıb kamına çatdın,Bu “pislik” hamının gəlməz əlindən.Onu özündən də gözəl yaratdın,Təbiət utansın öz əməlindən.

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets