Həcər
Səhər vaxtı qəfil çıxdı qarşıma,Sandım sənsən bağçalarda gül, Həcər.Tərpənəndə “zey-zey” deyir zəbanın,Canım alıb dəhanında dil, Həcər.
Sən gələn ocağa canım sadağa,Eyni zənbur şan çəkibdir dodağa.Buxaq büllur, gül yapışıb yanağa,Zənəxdan üstündən düzüb tel Həcər.
Kəkliyin gözləri, Həcərin qaşı,Sinəmə salıbdı yanar ataşı.Leylinin vədəsi, çeşmənin başı,Məcnun kimi mən gözlərəm yol, Həcər.
Xəstə olan yalvaracaq sağlara,Çağ gəzəni çağ yetirsin çağlara.Təşrif buyur gedək qoşa bağlara,Pişvazına gəlsin bizim el, Həcər.
Abdullayam, eşq oduna qalannam,Vardan keçib dost yolunda talannam.İzin versən qulluğunda dolannam,Qəbul etsən ollam sənə qul, Həcər.
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/en/works/usta-abdulla-hecer
Use ← → keys to move, R for a random poem
More by this author
Poems by other poets · Nature and spring
İbtida əlifdən dərsim alanda,“Əlif’dən oxuyub gəldim ya “dal”a.
OlaydıA gül şaxı, yaşıl yarpaq açmısan,Nə xoş olur, qönçələrin olaydı.
İlin fəsilləri dörddürQar gedər, yer açılar,Göydən yağış saçılar,
Qəzəl: Sevmişəm ta səni, ey muğbəçeyi-xəndan, deyiləmSevmişəm ta səni, ey muğbəçeyi-xəndan, deyiləm,Maili-sərv ü gül ü bağ-gülüstan deyiləm