O, dünyanın ən şirin günüNazirlər Sovetinin altında almışdıilk öpüşünü,hər dəfə o binanın yanından keçəndəona ilk öpüşü qədər əziz gəlirdi o bina,sonra yadına düşürdüo binanın fərsiz hökumətideyirdi öz-özünə:– Qırdı milləti bu Nazirlər Soveti,hərdən də bərkdənqışqırmaq istəyirdi bunu,ancaq nəsə susdururdu o millət oğlunu,o qışqırıb qaldırmaq istəmirdi milləti,neyləsin, ilk öpüşünün yanında yerləşirdiona ilk öpüşü qədər əziz Nazirlər Soveti.

Sovet dönəmində Nazirlər Kabineti belə adlanırdı.

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Homeland