Yorulma, sən allah, yorulma
Yorulma, sən allah, yorulma,getmə yuxuya durduğun yerdə,damıb ürəyimə, damıb, yaman damıb ki,o taya bulud göydən yerə enib,salam verəcək bizə.Bir tanışımız dagöy üzündən gələcək...
Aralanma, sən allah, aralanma,çox uzaqlaşma bu dənizdən,görürəm, görürəm ki, o köpüklənən dalğaqayaya dəyib, dağılmaqçün gəlmir,gəlir ki, bizə salam versin.Bir tanışımız dadənizdən gələcək...
1985
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/en/works/vaqif-semedoglu-yorulma-sen-allah-yorulma
Use ← → keys to move, R for a random poem
More by this author
Poems by other poets · Nature and spring
Ey ağalar, tərk-i vətən olmuşamİtirdim Qəndab təki maralı dağlar
ŞəltükQutarmışdıq hər əngəldən, gənə bir əngəlim çıxdı,Cənabın bəxş edən şəltük içindən çox bəlim çıxdı.
BahariyyəBir belə mövsümdə bahar çağdaHeyf deyil baş qala təpraqda
İtibdiBülbül fəğan eylər hey gələr səsi,Güllər solub, o bağbanlar itibdi.