خاکی دلم به گرد وصالش کجا رسد
خاکی دلم به گرد وصالش کجا رسدسرگشته میدود به خیالش کجا رسد
چون آفتاب سایه به ماهی نبیندشدیوانهای چو من به هلالش کجا رسد
خود عالمی پر است که سلطان غلام اوستچون من تهی دوی به وصالش کجا رسد
فتراک او بلندتر از چتر سنجری استدست من گدا به دوالش کجا رسد
تا در لبش خزینه همه لعل و گوهر استدرویش را زکات ز مالش کجا رسد
تا صد هزار دانهٔ دلها سپند اوستعین الکمال خود به کمالش کجا رسد
عشقش چو آفتاب قیامت دل بسوختعشقش قیامتی است زوالش کجا رسد
خاقانی اینت غم که دلت نزد او گریختنظاره کن ز دور که حالش کجا رسد
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/en/works/xaqani-qezel-140
Use ← → keys to move, R for a random poem
More by this author
Poems by other poets · Love
Səbrim tükəndi, möhnətə qatlana bilməzəmSu başdan aşdı, eşq oduna yanə bilməzəm.
Məlahət gülşənində bir güli-həmrayə həsbəndəmMəlahət gülşənində bir güli-həmrayə həsbəndəm,Fəsahət kişvərində bülbüli-şeydayə həsbəndəm,
Qəzəl: Hərimi-bəzmi-vəsl yarə məhrəm çün rəqib olduHərimi-bəzmi-vəsl yarə məhrəm çün rəqib oldu,Mənə ol bəzmdən məhrumluq daim nəsib oldu
کی دل غمگین به زور آه و افغان وا شود؟از گشاد تیر هیهات است پیکان وا شود