بر سر من نامده است از تو جفاجوی‌تردر همه عالم توئی از همه بدخوی‌تر

گیر که من نیستم هم ز خود انصاف دهتا به جهان کس شنید از تو جفاجوی‌تر

هستی خورشید حسن لاجرم از وصل توهرکه به نزدیک‌تر از تو سیه روی‌تر

گفتم هستی چو گل هم خوش و هم بی‌وفالیک نگفتم که هست گل ز تو خوشبوی‌تر

بود گناه من آنک با تو یگانه شدمنیست مرا ز آب چشم هیچ گنه‌شوی‌تر

تا دل من سوی توست بارگه صبر منهست به کوی عدم بلکه از آنسوی‌تر

در صف عشاق تو کمتر خاقانی استلیک به وصف تو در، اوست سخنگوی‌تر

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets