ای لعل تو پرده‌دار پروینوای زلف تو سایبان نسرین

چشم تو ز نیم زهر غمزهخون کرد هزار جان شیرین

صد عیسی دردمند را بیشدر سایهٔ زلف کرده بالین

از چشم بد ایمنی که دارددندان و لب تو شکل یاسین

آهسته‌تر ای سوار چالاکبر دیدهٔ ما متاز چندین

حقی که نه از وفاست بگذارراهی که نه از صفاست مگزین

آن کز تف عشق توست در تبجویان ز لب تو مهر تسکین

هر ذره که بر تو می‌فشاندلطفی بکن ای نگار برچین

خاقانی را از آن خود داننیک و بد او از آن خود بین

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love