ز بدخویی دمی خو وانکردیمراعاتی به جای ما نکردی

بر آن خوی نخستینی که بودیاز آن یک‌ ذره کمتر وا نکردی

به جای من که بر عهد تو ماندمز بدعهدی چه ماندت تا نکردی؟

مگر لطفی که از تو چشم دارمدر آن عالم کنی، که‌اینجا نکردی

کجا یک وعده‌ام دادی که در پیهزار امروز را فردا نکردی؟

پی یک بوسه گِرد پایهٔ حوضبسی گشتم، تو دل دریا نکردی

شنیدی حال خاقانی که چون استولی بر خویشتن پیدا نکردی

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets