پیشوای علما جامهٔ مننز پی بیشی و پیشی پوشد

لیک خواهد که به پوشیدن آندر تنم خلعت بیشی پوشد

کان قبا کز حبش آرند رسولبهر تشریف نجاشی پوشد

خواجه داند که مرا دل ریش استمرهمی بر سر ریشی پوشد

چه عجب آب که گنج هنر استعیب خاک از سر خویشی پوشد

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets