چه شد که بادیه بربود رنگ خاقانیکه صبح فام شد از راه و شام‌گون آمد

در آفتاب نبینی که شد اسیر کسوفچو تیغ زنگ زده در میان خون آمد

میار طعنه در آن کش سموم بادیه سوختکه آن سفر ز عذاب سقر فزون آمد

مکن به لون سیه دیگ را شکسته، ببینکه از دهان کدام اژدها برون آمد

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets