ای پور ز خاقانی اگر پند پذیریزین پس نشود عالم خاک آبخور تو

خاک است تو را دایه از آن ترس که روزیخون تو خورد دایهٔ بیدادگر تو

شیری که لبت خورد ز دایه چو شود خوندایه خورد آن خون ز لب شیر خور تو

ناچار شود چهرهٔ تو پی سپر خاکگر چهرهٔ خاک است کنون پی سپر تو

امروز غذای تو دهند از جگر خاکفردا غذی خاک دهند از جگر تو

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love