نیست در موکب جهان مردی
نیست در موکب جهان مردینیست بر گلبن فلک وردی
پدر مکرمت ز مادر دهرفرد مانده است، بینوا فردی
رصد روز و شب چه میبایدکه ندارد ره کرم گردی
چیست از سرد و گرم خوان فلکجز دو نان این سپید و آن زردی
درد بخل است جان عالم راالامان یارب از چنین دردی
من که خاقانیَم، ز خوان فلکدست شستم که نیست پسخوردی
ناجوان مردم ار جهان خواهمکه ندارد جهان جوان مردی
همتم رستمی است کز سر دستدیو آز افکند به ناوردی
خواجهای وعدهٔ نوالم دادبر زبان عزیزتر مردی
گفتم آن مرد را که بهر دلتبپذیرم یکی ره آوردی
که بسا مخلصا که شربت زهرنوش کرد از برای همدردی
خواجه وعده وفا نکرد و وفاکی کند هیچ بخل پروردی
گرچه او سرد کرد خاطر منگرم شد هم نگفتنش سردی
دل که آزرد اگر بدانستیکو کسی نیست هم نیازردی
دیر دانست دل که او کس نیستورنه از نیست یاد چون کردی
Bu dünyada mərdlik, sədaqət hanı?
Gül bitirməz bu fələyin güldanı.
Bax, dul qaldı kəramətin atası,
Doğmadı bir düzlük dünya anası.
Vəfasızdır kəc dolanan ruzigar,
Bir toz qədər onda yoxdur etibar.
Bu fələyin xonçasında var ancaq,
İki fətir - biri sarı, biri ağ.
Bir paxıllıq dərdi düşüb aləmə,
Yarəb, məni ona düçar eyləmə!
Xaqaniyəm, tamahın süfrəsindən,
Tamamilə əlimi üzmüşəm mən.
Mərd deyiləm, mərdlik umsam dünyadan,
Ki, mərdliyi yoxdur onun binadan.
Hümmətim var yenilməz Rüstəm kimi,
Məhv edərəm mən tamahın divini.
Xacə mənə çörək vəd etdi əgər,
Dildə mənə verdisə min vədələr,
Dedim ona xatir qoyaraq, sənə,
Ehtiyacım yoxdur sənin töhfənə.
Çox dost olar, dost yolunda cahanda,
Zəhər içər şərbət kimi bir anda.
Xacə vədə olmadı heç vəfadar,
Paxıllarda olarmı heç düz ilqar?
Əgər Xacə su qatdısa aşıma,
Gətirdisə bir çox bəla başıma,
İncitdisə bu qəlbimi, nəhayət,
Bildim ki, çox yaramazdır o xilqət.
Gec bildim ki, onda yoxdur etibar,
Bu yoxdan bəhs etməkdə nə məna var?
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/en/works/xaqani-qite-323
Use ← → keys to move, R for a random poem
More by this author
Poems by other poets
Gözəllikdə sən təki pəri tapılmazMən Misri, İslambulu, Şamı görmüşəm
Müxəmməs: Al yaşıl abı sarı bənövşə qara qırmızıAl yaşıl abı sarı bənövşə qara qırmızıAlasan geydirəsən həmişə yara qırmızı
HandadıEy ağalar, həsrətini çəkərəm,Bu mələk mənzərim bilmən handadı.
بیار ساقی از آن می که هست آب حیاتبده به خضر دلم وارهانش از ظلمات