من که خاقانیم به منت شاهپشت خم کرده‌ام ز بار عطا

شاخ را پشت خم کند میوههم ز فیض سحاب و بر صبا

شکر دارم که فیض انعامشداد نان پاره و آبروی مرا

مرغ کابی خورد به کشور شاهکند از بهر شکر سر بالا

من که نان ملک خورم به سجودسر به زیر آرم از برای دعا

همه کس ز آسمان کند قبلهپشت گرداند از رکوع دوتا

و آسمان بر درش سجود آوردگفت سبحان ربی الاعلی

جود شاه ارچه رزق را سبب استلیکن آن را مسبب است خدا

حسب رزق از خدای دارم و بسحسبنا الله وحده ابدا

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Divine love