Ürəksiz adama nə sevinc, nə qəm,Gülsə, ürək gülər, ürək ağlayar.Olmaz ağlamağa acizlik, demək,Səhər açılanda sevindiyindənİslanar yanağı, çiçək ağlayar.Qəlbi daş olanın gözü yaşarmaz,Ağlasa, həmişə kövrək ağlayar.

1973, 9 noyabr

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Wisdom and advice