Nazim hikmətə
Sən 13 yaşındaŞeir yazmağa başladığınşəhərəMən altmış yaşımdaxəstə gəldim, Nazim!Ölümə bir addım qalmışAxır nəfəslə gəldim, Nazim!Qarşıma bir həkim çıxdı,Adı, soyadı Tarix Esen,Adına, istedadına əhsən.Aldı məni ölümün cəngindən,Qoymadı ayrı düşəmzamanın ahəngindən.“Burda da xəstələr var,Kimi dəri... dəriYalnız yaşayır gözləri!”Gözlər yaşayırsa,Demək, baxışlarda ümid var.Ümid varsa gələcək var.Gələcək varsa,Arzu var, dilək var.Açdım sinəmiBoğazlardan əsən küləyə,Güvəndim ümidə,arzuya, diləyə.Sənin infarktındayaşayan məmləkətMənim gözləriminnurunda yaşadı.Ölü dirildən həkimlərinAğıllı vüqarında,haqlı qürurunda yaşadı.
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/en/works/zelimxan-yaqub-nazim-hikmete
Use ← → keys to move, R for a random poem
More by this author
Sənə qalmayacaq sənin olanlar,Tulla min sevinci, bir qəmi saxla.
Nifrət - sevgiBu çərxi-fələyin öz işləri var,Hərənin başına bir iş gətirər.
Alın yazısıMeşə palıdların, göy buludların,Dəniz dalğaların, ləpələrindi.
Şair qələmiylə işin olmasınBir nadanın atdığı daşa cavabMənə o qələmi nə sənin dədən,