Qocalıq
Bir cansağlığını verməz dünyaya,Nə qızıl istəyər, nə zər, qocalıq.Torpağın önündə əyib belini,İtən cavanlığı gəzər qocalıq.
Susamaz bir daha şöhrətə, ada,Bir gün əskik olmaz canından qada.Keçən günlərini gətirib yada,Fikir dəryasında üzər qocalıq.
Ah çəkər başının tükləri sanı,Yersiz bir kəlmədən qaralar qanı.Hər zülmə, sitəmə öyrəşər canı,Təbiət neyləsə dözər qocalıq.
1973, 27 oktyabr
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/en/works/zelimxan-yaqub-qocaliq-2
Use ← → keys to move, R for a random poem
More by this author
Bu adın işığındanŞəmsim tutub gəlirdi,
Təbrizli Şəms KonyadaGirdi şəhər qapısından,göz sevindi gördüyünə,
GörüşŞəms qəlbində bəslədiyi ən böyük arzuya çataçatda idi.Artıq Konyada idi. Yola-izə, daşa-divara, məscidə-məd-
Şəmsin ürək sözləriNahaq yerə uzaq yollar yormadım,Nahaq yerə səni sudan, havadan,
Poems by other poets
Kafərdi kor mələk bilə, canə mələk səni,Sultani-hüsnsən yaradıb tanrı tək səni.
Dünya, səndə nəyim qaldıEşit, deyim, dünya səndə,Ayım, ilim, yazım qaldı.
AyılmazQəm çəkmə, əmoğlu, hələ bu millət ayılmaz,Ac, lüt qala daim, çəkə min zillət, ayılmaz.
Həcv: Qayıtdın Kəbədən, Hacı, unutdun din və imanıQayıtdın Kəbədən, Hacı, unutdun din və imanı,Buraxdın şahidi-üqbanı, tutdun xeyri-dünyanı