Beş yaşa, ya on yaşa,Təbiətlə bəhsə gir.Min yaşa, milyon yaşa,Hamıdan əvvəl doğul,Ya hamıdan son yaşa,Sonda ölüm var yenə.

İsa kimi göyə çıx,İsgəndər ol, Teymur ol,Yer üzünə yiyə çıx.Tanrıyla söhbət üçünMusa kimi dağa çıx.Uzun ömürlülükdəHamıdan qabağa çıx.Qaç qəmlərin əlindən,Yaşıl bir yaylağa çıx,Sonda ölüm var yenə.

Sənə bağışlasınlarYeri, yurdu, həyatı,Qollarınla qucaqlaHüdudsuz Kainatı.Lap yeddinci göydə dəKükrəsin eşqin atı,Təslim olsun əmrinəGöylərin doqquz qatı,Sonda ölüm var yenə.

Uzaq olsun Əzrayıl,Heç kəsdən can almasın.

Fatehlər, sərkərdələrQılıncını çalmasın.Dayandırsın məhşəri,İsrafil sur çalmasın.Sevgililər soyuyub,Sevgilər azalmasın,Sonda ölüm var yenə.

Ölüm insan önündəƏyilib beş qat olsa,Həyatın özü qədərUzun bir həyat olsa,Ölümlə başlanıbsa,Bu dünyanın əvvəli,Sonda ölüm var yenə,Sonda ölüm var yenə.

2000, 29 sentyabr

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Death