Ağac sallayaraq budaqlarını
Ağac sallayaraq budaqlarını,İnsana “Al!” dedi, tökdü yükünü.Sonra da düzəldib o, vüqarınıGözlədi baharı, günəşli günü.
Şairin yaradıb, yazdıqca hər anBaşında fikirlər sanki ümmandır.Üzündə iztirab, qəlbində tufan,Ümidi, dayağı ancaq zamandır!..
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/en/works/zeynal-xelil-agac-sallayaraq-budaqlarini
Use ← → keys to move, R for a random poem
More by this author
– Gözünü zilləyib o göylərə sən,De, orda nə məna, nə sirr gəzirsən?
Günəşdən soruşdum: – Nədəndir, müdamGünəşdən soruşdum: – Nədəndir, müdamYanırsan tükənməz bir hərarətlə?
Xəyanət – gözü kor, qulağı da karXəyanət – gözü kor, qulağı da kar,Dayanıb mal kimi baxır üzünə...
– Yenə fikirlisən? Yenə qüssə, qəm?– Yenə fikirlisən? Yenə qüssə, qəm?Heç kimə qalmayıb, inan, bu aləm!
Poems by other poets
Bir səs tutdu tarixinSirkəli yaxasından.
نار است شعله شعله، رخ دلبرم ز تابمار است عقده عقده، دو زلفش بر آفتاب
Gözəl insanBir gözəl qız yaramaz bir dəli ceyran kimidir,Çırpınan odlu könüllər ona heyran kimidir.
Qara qorxuEy Ağa İbrahim, aya dərdmənd,Yüz fitnə bilən, yüz əlli min fənd