Ağac sallayaraq budaqlarını,İnsana “Al!” dedi, tökdü yükünü.Sonra da düzəldib o, vüqarınıGözlədi baharı, günəşli günü.

Şairin yaradıb, yazdıqca hər anBaşında fikirlər sanki ümmandır.Üzündə iztirab, qəlbində tufan,Ümidi, dayağı ancaq zamandır!..

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets