حسن تو را ممالک دل‌ها مسخر استمقبل کسی که وصل تو او را میسر است

بر منزل مبارک تو هر که بگذردگوید که این خلاصه هر هفت کشور است

آبش چو کوثر است و چو دُر سنگ ریزه‌هابادش نسیم عنبر و خاکش معصفر است

چشم و دل از مشاهده‌ات بی نصیب نیستنقشت چو بر صحیفه جانم مصور است

آن آفتاب را که بسوزد شعاع اوچشم عقول روی چو ماه تو مظهر است

کحل جواهر است غبار منازلشزان چشم عاشقان تو دایم منور است

گلزار چون بهشت شود فصل نو بهارجانم فدای آن که از این هر دو خوشتر است

گفتم به سرو اگر چه خرامیدنت خوش استبالای خوش خرام دلارام دیگر است

در جان نیشکر نبود آن حلاوتیکاندر لب و حدیث و دهان تو مضمر است

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. از بندگیت دورم و جان با تو در حضورجایی که نیست خلوت جان چشم بر در است

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri · Təbiət və bahar