مشتاب ساربان که مرا پای در گل استدر گردنم ز حلقه زلفش سلاسل است

تعجیل می‌کنی تو و پایم نمی‌رودبیرون شدن ز منزل اصحاب مشکل است

شیرینی وصال چو بی‌تلخی فراقکس را نصیب نیست ز دوران چه حاصل است

چون عاقبت ز صحبت یاران بریدنی‌ستپیوند با کسی نکند هر که عاقل است

روز وداع غرقة خونند عاشقانوان کاو نظاره می‌کند از دور غافل است

ما را خیال دوست به فریاد می‌رسدور نه فراق صحبت او زهر قاتل است

هر جا که می‌نشینم و چندان که می‌رومدر گردنم دو دست خیالش حمایل است

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. از دیدة همام خیالش نمی‌رودآنجا فراق نیست که پیوند با دل است

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri · Eşq