Məczub Təbrizi
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
عاشقی را بنا نباید کردیا حذر از بلا نباید کرد
Tarix 4سالی که حج به مطلب دل کرده آمدیماز مسجد الحرام سوی مسجد رسول
Qəzəl 6هر چند تماشا ز غرورش نتوان کردشادیم که دوری ز حضورش نتوان کرد
Rübai 14روزی که ز بیم جمله را دل خونستمنگر به گناه ما که چند و چونست
Rübai 16گاه از نفس سینه سوزان پیداستگاهی ز نگاه گرم خوبان پیداست
Qəzəl 17هر که را روزی لطف تو رعایت نکندگر دو عالم بدهندش که کفایت نکند
Rübai 19امروز که ویرانهٔ این عالم خُردپر گشته ز جنّ و دیو چون خانه کُرد
Rübai 26ای کعبهروی که گرم راهی چون پیکهشدار که خاموشی به است از لبیک
Rübai 28دنیا که تو را به مکر بیتاب نمودرنگی به تو هر زمان چو سرخاب نمود
Qəzəl 29چه آتش بود در پیمانه کردندکه مجلس را پر از دیوانه کردند
Qəzəl 30خوبان اگر به حسن و صباحت فرشتهاندما را هم از وفا و محبت سرشتهاند
Rübai 31دنیا نه همین ز طفل بیمار پر استاین کهنه رباط از سگ و مردار پر است
Rübai 32کنجی بنشین و گریه تنها میکنگر خنده کنی به وضع دنیا میکن
Rübai 33دائم نبود رنگ تو سرخ از می توپیوسته نباشد این صدا در نی تو
Qəzəl 34جمال تو را ماه تابنده شدجمالش درخشان و تابنده شد
Qəzəl 38خوش آنکه تو را جوید و آزار تو بینددل را کند آیینه و دیدار تو بیند
Qəzəl 49معشوق مگو وفا نداردعاشق تاب جفا ندارد
Qəzəl 55ساقیا روی بهار تو مبارک باشدباده پیش آر که کار تو مبارک باشد
Rübai 61مجذوب از این جهان فانی بگریزاز دهر چو عمر جاودانی بگریز
Qəzəl 63حرفی به چمن از غم آن نوشلب افتاداز آتش دل غنچه به گرداب تب افتاد
Rübai 63چون گردش سال به که تعجیل کنیماز میکدهها شراب تحصیل کنیم
Rübai 65مجذوب که خاطر مکدّر داردخونها در دل ز چرخ اخضر دارد
Qəzəl 67باز راهم به در خانه خمّار افتادگذرم باز به آن مخزن اسرار افتاد
Rübai 71مجذوب تو را بیسر و پا نتوان گفتسگ را به در تو بیوفا نتوان گفت
Qəzəl 74از تماشای جمالت باغ رضوان ساختنداین خبر شد پهن عالم را گلستان ساختند
Rübai 77خواهی که چو آفتاب مشهور شویچون مردمک دیده همه نور شوی
Rübai 79ای دل به جهان چه بستهای دل به امیدغافل مشو از اجل که این است رسید
Qəzəl 84در پیش اختیار تو ما را چه اختیاردر ملک پادشاه گدا را چه اختیار
Qəzəl 90کمند زلف کجت کرده ماه را تسخیرنگاه صفشکنت آب کرده زهره شیر
Qəzəl 94رفت اگر مجنون از این صحرا به هامون دگرعشق لیلی را بود هر ذرّه مجنون دگر