Məczub Təbrizi
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
باز در اشتیاق روی نیازرو نهادم به خاک کوی نیاز
Qəzəl 121ساقی بیا که جوش زد از لالهزار فیضبینشئه شراب نبخشد بهار فیض
Qəzəl 124برگ بنفشه بر ورق لاله چیده خطیا عارضت به خون شقایق کشیده خط
Qəzəl 126کاری به جز گناه نداریم یا حفیظعذری به غیر آه نداریم یا حفیظ
Qəzəl 132صبحدم چون خسرو خاور کشد تیغ از غلافزیر خاک آرد سپاه هند را گرد مصاف
Qəzəl 137پر گذشتم به تماشاگه انسان و ملَکسیر کردم همه خوبان جهان را یک یک
Qəzəl 143ساقی بده آن ساغر خورشید شمایلتا ظلمت عقلم به تمامی رود از دل
Qəzəl 152بهار آمد چرا بیباده باشیمبه کنج غم چرا افتاده باشیم
Qəzəl 157کی رو دهد که با تو شبی گفتگو کنمچون ماه لاف حسن زند روبرو کنم
Qəzəl 161من به این در نه پی نعمت و ناز آمدهامطاق ابروی تو دیدم به نماز آمدهام
Qəzəl 163مستیم و گنهکار و به جز آه نداریمباک از عسس و محتسب و شاه نداریم
Qəzəl 164ز بحرین نظر گنج گهر در آستین دارمبدخشانی ز خونآب جگر در آستین دارم
Qəzəl 166ما به این در ز پی برگ و نوا آمدهایمدردمندیم و به امید دوا آمدهایم
Qəzəl 168توبه کردم که دگر توبه ز صهبا نکنمدرِ غمهای جهان را به عبث وا نکنم
Qəzəl 169دل دادهایم و تحفه دردی گرفتهایمخون خوردهایم و چهره زردی گرفتهایم
Qəzəl 174دگر رفتم که در میخانه باشمرفیق شیشه و پیمانه باشم
Qəzəl 184کو همّت مردانهای تا از تمنا رم کنمچون کار این عالم شود تسخیر آن عالم کنم
Qəzəl 194آن شب کز آتشِ می گردد چراغ روشنپروانه میکشان را گوید چراغ روشن
Qəzəl 199نیست مرا در نظر جز رخت ای ماه منلطف تو هم کم مکن از دل آگاه من
Qəzəl 203خویش را رسوای شهر و کوچه و بازار کنهمچو من با سادهرویان عشق ورز و کار کن
Qəzəl 206باده ناب را تماشا کنصافی آب را تماشا کن
Qəzəl 208بازم تو غارت خرد و هوش کردهایبازم به یک نگاه تو مدهوش کردهای
Qəzəl 217نیم جو معتقدِ طاعتِ بیگریه مشونرسد کِشتهٔ بیآب به سر حد درو
Qəzəl 229سلامی چون نسیم صبحگاهیبه آن رونقفزای بزم شاهی
Qəzəl 235یک شیشه از می ناب با یار سیم ساقیگنجت اگر دهد رو در گوشه وثاقی
Qəzəl 238گرت هواست که در دیدهای جهان بنماییچنان که هستی باید که آنچنان بنمایی
Qəzəl 239نیست با ادافهمان حاجت درافشانیشوق دیدنت دارم این قدر که میدانی
Qəzəl 247گر از گرد علایق دامن همت برافشانیتوانی دست بر شاه و وزیر و کشور افشانی
Qəzəl 248با غمش عیش دو عالم میتوانی کرد هیچاره هر غم به این غم میتوانی کرد هی
Qəzəl 250بر دیر مغان گذر نداریاز مستی ما خبر نداری