Qəzəl 100

باز در اشتیاق روی نیازرو نهادم به خاک کوی نیاز

Məczub Təbrizi1 dəq
Qəzəl 121

ساقی بیا که جوش زد از لاله‌زار فیضبی‌نشئه شراب نبخشد بهار فیض

Məczub Təbrizi1 dəq
Qəzəl 124

برگ بنفشه بر ورق لاله چیده خطیا عارضت به خون شقایق کشیده خط

Məczub Təbrizi1 dəq
Qəzəl 126

کاری به جز گناه نداریم یا حفیظعذری به غیر آه نداریم یا حفیظ

Məczub Təbrizi1 dəq
Qəzəl 132

صبحدم چون خسرو خاور کشد تیغ از غلافزیر خاک آرد سپاه هند را گرد مصاف

Məczub Təbrizi1 dəq
Qəzəl 137

پر گذشتم به تماشاگه انسان و ملَکسیر کردم همه خوبان جهان را یک یک

Məczub Təbrizi1 dəq
Qəzəl 143

ساقی بده آن ساغر خورشید شمایلتا ظلمت عقلم به تمامی رود از دل

Məczub Təbrizi1 dəq
Qəzəl 152

بهار آمد چرا بی‌باده باشیمبه کنج غم چرا افتاده باشیم

Məczub Təbrizi1 dəq
Qəzəl 157

کی رو دهد که با تو شبی گفتگو کنمچون ماه لاف حسن زند روبرو کنم

Məczub Təbrizi1 dəq
Qəzəl 161

من به این در نه پی نعمت و ناز آمده‌امطاق ابروی تو دیدم به نماز آمده‌ام

Məczub Təbrizi1 dəq
Qəzəl 163

مستیم و گنه‌کار و به جز آه نداریمباک از عسس و محتسب و شاه نداریم

Məczub Təbrizi1 dəq
Qəzəl 164

ز بحرین نظر گنج گهر در آستین دارمبدخشانی ز خون‌آب جگر در آستین دارم

Məczub Təbrizi2 dəq
Qəzəl 166

ما به این در ز پی برگ و نوا آمده‌ایمدردمندیم و به امید دوا آمده‌ایم

Məczub Təbrizi2 dəq
Qəzəl 168

توبه کردم که دگر توبه ز صهبا نکنمدرِ غم‌های جهان را به عبث وا نکنم

Məczub Təbrizi2 dəq
Qəzəl 169

دل داده‌ایم و تحفه دردی گرفته‌ایمخون خورده‌ایم و چهره زردی گرفته‌ایم

Məczub Təbrizi1 dəq
Qəzəl 174

دگر رفتم که در میخانه باشمرفیق شیشه و پیمانه باشم

Məczub Təbrizi1 dəq
Qəzəl 184

کو همّت مردانه‌ای تا از تمنا رم کنمچون کار این عالم شود تسخیر آن عالم کنم

Məczub Təbrizi2 dəq
Qəzəl 194

آن شب کز آتشِ می گردد چراغ روشنپروانه می‌کشان را گوید چراغ روشن

Məczub Təbrizi1 dəq
Qəzəl 199

نیست مرا در نظر جز رخت ای ماه منلطف تو هم کم مکن از دل آگاه من

Məczub Təbrizi1 dəq
Qəzəl 203

خویش را رسوای شهر و کوچه و بازار کنهمچو من با ساده‌رویان عشق ورز و کار کن

Məczub Təbrizi2 dəq
Qəzəl 206

باده ناب را تماشا کنصافی آب را تماشا کن

Məczub Təbrizi1 dəq
Qəzəl 208

بازم تو غارت خرد و هوش کرده‌ایبازم به یک نگاه تو مدهوش کرده‌ای

Məczub Təbrizi1 dəq
Qəzəl 217

نیم جو معتقدِ طاعتِ بی‌گریه مشونرسد کِشتهٔ بی‌آب به سر حد درو

Məczub Təbrizi1 dəq
Qəzəl 229

سلامی چون نسیم صبح‌گاهیبه آن رونق‌‌فزای بزم شاهی

Məczub Təbrizi1 dəq
Qəzəl 235

یک شیشه از می ناب با یار سیم ساقیگنجت اگر دهد رو در گوشه وثاقی

Məczub Təbrizi1 dəq
Qəzəl 238

گرت هواست که در دیده‌ای جهان بنماییچنان که هستی باید که آنچنان بنمایی

Məczub Təbrizi1 dəq
Qəzəl 239

نیست با ادافهمان حاجت درافشانیشوق دیدنت دارم این قدر که می‌دانی

Məczub Təbrizi1 dəq
Qəzəl 247

گر از گرد علایق دامن همت برافشانیتوانی دست بر شاه و وزیر و کشور افشانی

Məczub Təbrizi1 dəq
Qəzəl 248

با غمش عیش دو عالم میتوانی کرد هیچاره‌ هر غم به این غم میتوانی کرد هی

Məczub Təbrizi2 dəq
Qəzəl 250

بر دیر مغان گذر نداریاز مستی ما خبر نداری

Məczub Təbrizi1 dəq