Rübai 76

نور تو زدوده زنگ از صفحهٔ دلخورشید کند ظلمت شب را زایل

Məczub TəbriziRübai1 dəq
Qəzəl 77

سایه‌بان فتح و نصرت بال اقبال تو بادقاف تا قاف جهان در سایهٔ بال تو باد

Məczub Təbrizi1 dəq
Qəzəl 79

عقل چون مشغول خود شد شهر و زندان ساختندچون جنون از خود به تنگ آمد بیابان ساختند

Məczub Təbrizi1 dəq
Qəzəl 85

شبی به دیر مغانم فتاد راه نظرشدم به پیش که بینم به دیر چیست خبر

Məczub Təbrizi2 dəq
Qəzəl 86

عشق دریایی‌ست من چون موج در وی بی‌قرارموج را در بی‌قراری‌ها نباشد اختیار

Məczub Təbrizi2 dəq
Qəzəl 88

حسن خوبان را حیا باید نگهبان ای پسراز حیا سرخ است دائم روی خوبان ای پسر

Məczub Təbrizi1 dəq
Qəzəl 91

در سرم نیست به جز سر تو سودای دگردر دلم نیست به غیر از تو تولای دگر

Məczub Təbrizi1 dəq
Qəzəl 96

بده ساقی شراب ناب تبریزکه دارد فیض دیگر آب تبریز

Məczub Təbrizi1 dəq
Qəzəl 101

مه ندیدم به این صفا هرگزمهر را نیست این ضیا هرگز

Məczub Təbrizi1 dəq
Qəzəl 102

مستان شود به خانه زین آشیانه سازروی زمینِ زخلق تهی خانه خانه ساز

Məczub Təbrizi1 dəq
Qəzəl 104

ایا زآن نوش‌خند عشوه‌پردازنمکدان بر جراحت سرنگون ساز

Məczub Təbrizi1 dəq
Qəzəl 105

بشنو این نکته که محکوم تو باشد همه چیزپیش او خوار شو و در همه جا باش عزیز

Məczub Təbrizi2 dəq
Qəzəl 109

ز هر چه در نظر آید مرا جمالت بسز عیشم آن چه به خاطر رسد خیالت بس

Məczub Təbrizi1 dəq
Qəzəl 116

خوشا تبریز و فیض صبح و شامشالهی تا ابد باشد نظامش

Məczub Təbrizi1 dəq
Qəzəl 118

با خدا گر واگذاری کار خویشبد نبینی هرگز از کردار خویش

Məczub Təbrizi1 dəq
Qəzəl 122

صبح‌دم چون شود هوا فیاضبه دو عالم کند ندا فیاض

Məczub Təbrizi1 dəq
Qəzəl 123

بر گرد لاله‌زار جمالت دمیده خطخورشید را به حلقه سودا کشیده خط

Məczub Təbrizi1 dəq
Qəzəl 125

خواهی شکفته نوش کنی جام اختلاطخوش‌خُلق باش ور نه مبر نام اختلاط

Məczub Təbrizi1 dəq
Qəzəl 127

ما حشمت و سپاه نداریم یا حفیظجز درگهت پناه نداریم یا حفیظ

Məczub Təbrizi1 dəq
Qəzəl 133

سر نپیچم دامنش هر چند دیر آید به کفسوده‌ام برآستانش سر مرا بس این شرف

Məczub Təbrizi1 dəq
Qəzəl 140

ساقی بیار جامی زآن کیمیای اقبالیا رب همیشه باشی مسکین‌نواز و خوشحال

Məczub Təbrizi1 dəq
Qəzəl 141

لطف لعلت کرده بر جان‌ها سبیلکوثر و تسنیم را چون سلسبیل

Məczub Təbrizi1 dəq
Qəzəl 144

عشق ساقی شد می بی‌غش زدیمخویش را مستانه بر آتش زدیم

Məczub Təbrizi1 dəq
Qəzəl 147

به یادت صبح بر گلشن گذشتمز سرو و لاله و سوسن گذشتم

Məczub Təbrizi2 dəq
Qəzəl 150

جامی بده که از دل و جانت دعا کنیمچون جان خود وجود تو را بی‌بلا کنیم

Məczub Təbrizi1 dəq
Qəzəl 156

چون جام باده کوی مغان است مسکنمپاک است طینتم چه شد آلوده دامنم

Məczub Təbrizi1 dəq
Qəzəl 160

ساغری گر ز لب لعل تو دریوزه کنمخاک در کاسه این گنبد فیروزه کنم

Məczub Təbrizi1 dəq
Qəzəl 162

زاهد مگو که مست شراب دو ساله‌امچشمی گرفته است به باد پیاله‌ام

Məczub Təbrizi1 dəq
Qəzəl 171

تا پای همت می‌رود از آرزو رم می‌کنمدست از تمنّا می‌کشم تسخیر عالم می‌کنم

Məczub Təbrizi1 dəq
Qəzəl 173

من از آن کلاهِ همّت که به طرْف بر شکستمچه طلسم آرزوها که به یکدگر شکستم

Məczub Təbrizi1 dəq