Məczub Təbrizi
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
ای مصحف جمال تو از رحمت آیتیبا عارض تو قصّه یوسف حکایتی
Qəzəl 234سرگشته و پریشان تا کو به کو نگردیواقف ز راز این بحر چون آب جو نگردی
Qəzəl 1..........................
Məsnəvi 2مگر کرد شاهی به وقتی شکاربه سرمنزل ژندهپوشی گذار
Tarix 3چون که در سال هزار و شصت کرداز سعادت در نجف بختم نزول
Müfrəd 5لبی که لب ز دعا بست بسته شد در اوسری که سجده ندانست خاک بر سر او
Rübai 7زنهار که رخ نتابی از درویشانتا دور نباشی از دعای ایشان
Qəzəl 15نه تنها فارغم کرد از جهان دردز قید جان خلاصم کرد جان درد
Rübai 15از آهن و نقره و طلا بیکم و کاستشد فهم که در کار ترش سهل بهاست
Qəzəl 16هر کجا صبر از دلی آن زلف کافرکیش بردچون تهیدستان مرا فکر محالاندیش برد
Rübai 18آنم که نهفته های و هویی دارمبا پای شکسته جست و جویی دارم
Qəzəl 20یکرنگ تو را کجدل و ابلق نتوان کردحق را به فسون باطل و ناحق نتوان کرد
Rübai 20تا دیدهام از غم تو گریان نشوددرها به رخم ز فیض خندان نشود
Rübai 22مجذوب ز فکر بیش دلم سوختهایماز دست هوسها به ستم سوختهایم
Rübai 25مجذوب به عشق و عشق نازد به جنونمستان ز قدح شاد و من از کاسهٔ خون
Qəzəl 28تا جمالت شمع این کاشانه شدآفتاب از جان و دل پروانه شد
Qəzəl 32فروغ همت خم را نه ساغر نه سبو دارددر این میخانه هر کس جا به قدر آبرو دارد
Rübai 35روزی که رسی به پرسش این دلریشجانی که تو دادهای کنم تحفهٔ خویش
Rübai 38از من نه هزار پند یک پند شنوتا خجلت حاصل نکشی وقت درو
Qəzəl 40کی بود قاصدم از پیش تو ممنون برسددلشکرخندهٔ او دیده به مضمون برسد
Rübai 41زن خنده به فکر ارشمندیس و مترسسر کن خبث ارسطالیس و مترس
Qəzəl 45وقت آن است که در بزم جمت یاد کنندتا به یک جرعه دلت را ز غم آزاد کنند
Qəzəl 48آتشی دارد اضطراب سپندبیتبی نیست پیچ و تاب سپند
Qəzəl 52جمال یار که تاب نگاه خود دارددل چو آینه را در پناه خود دارد
Rübai 55ای قبله عاشقان جفا کمتر کنخون در دل انتظار ما کمتر کن
Qəzəl 57پیشم نشسته بود و مدارش به ناز بودتا بود کار بندهٔ او هم نیاز بود
Qəzəl 58کام دل غیر از کجا بدهدمطلب بنده را خدا بدهد
Qəzəl 60کی وعدههای لعل تو از یاد میرودکی ذوق شادی از دل ناشاد میرود
Rübai 62ای دل هرکس که بود از این سلسله رفتغافل منشین عمر تُنُک حوصله رفت
Qəzəl 69شکر که ایام غم رفت و به پایان رسیدصبح دلآرای وصل خرم و خندان رسید