Məczub Təbrizi
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
روییست که عالم از تو دیدهیا گلشن هیچ کس ندیده
Qəzəl 220ای فرّ و عزّ و جاه عیان از جبین تواقبال زر خریده لعل نگین تو
Qəzəl 222دو عالم دو چشم است حیران توکجا فکر ما و کجا شأن تو
Qəzəl 225ای آستان قدرت لبریز پادشاهیذات تو فرد اول از قدرت الهی
Qəzəl 227منظور دل سینه پرنور تو بودیاز صنعت این آینه منظور تو بودی
Qəzəl 232نه با خورشید و مه این چرخ بازیگر کند بازیخم چوگان این بیدادگر با سر کند بازی
Qəzəl 233بیا ساقی که سردی میکند دیتو هم گرمی بکن با آتش می
Qəzəl 236باز در آتشم ز روی کسیمیکشد خاطرم به سوی کسی
Qəzəl 240تا شدم آشنای تنهاییفارغم از جفای تنهایی
Qəzəl 243خرم دلی که در همه حالش نظر کنیآگه کسی که هم ز خودش بیخبر کنی
Qəzəl 252حاشا که ماه چارده و شمع خاوریدر صد هزار پرده عیان در برابری
Müsəmmətحُسن را آیینهای در کار بودجوهر دل قابل دیدار بود
Rübai 1عالم تن و روح لا اله الا هوستاز دولت مغز آبرو دارد پوست
Müfrəd 2همین بس است به عالم دلیل مستی دوستکه هر چه هست به عالم دلیل هستی اوست
Qəzəl 2دیده پر خون شد به دل دیگر نمیدانم چه شدآب این سرچشمه را از سر نمیدانم چه شد
Məsnəvi 3شنیدم که رندی به گیلان زمینز عشق بتی سوختش عقل و دین
Müfrəd 3بس که از هر آرزو شد عقدهای حاصل مرارشته طول امل یک عقده شد در دل مرا
Qəzəl 4عاشقی را بنا نباید کردیا حذر از بلا نباید کرد
Tarix 4سالی که حج به مطلب دل کرده آمدیماز مسجد الحرام سوی مسجد رسول
Qəzəl 6هر چند تماشا ز غرورش نتوان کردشادیم که دوری ز حضورش نتوان کرد
Rübai 6تا واهمه را ز دل نکردیم به دراین راه خطرناک نرفتیم به سر
Rübai 14روزی که ز بیم جمله را دل خونستمنگر به گناه ما که چند و چونست
Qəzəl 17هر که را روزی لطف تو رعایت نکندگر دو عالم بدهندش که کفایت نکند
Rübai 17مجذوب قناعتی که یزدان به تو دادهان سلطنت ملک سلیمان به تو داد
Rübai 23آن گل مگر از پرده برون میآیدکز رنگ بهار بوی خون میآید
Rübai 24چون بیتو نگاهم به سیاهی پویداشکم به علاج رنگ کاهی پوید
Rübai 26ای کعبهروی که گرم راهی چون پیکهشدار که خاموشی به است از لبیک
Qəzəl 29چه آتش بود در پیمانه کردندکه مجلس را پر از دیوانه کردند
Qəzəl 30خوبان اگر به حسن و صباحت فرشتهاندما را هم از وفا و محبت سرشتهاند
Rübai 30در کوچکیش بدیدم از دست شدمچون گشت بزرگ بیش پابست شدم