به سرم فتاده شوری که ز خود خبر ندارم
Qəzəl nədir?
Qəzəl: eyni qafiyəli beytlərdən (iki misralıq bəndlərdən) qurulan lirik şeir. Son beyt məqtədir: şair orada öz təxəllüsünü çəkir.
به سرم فتاده شوری که ز خود خبر ندارمبرو از سر من ای سر که هوای سر ندارم
همه خون خورم که این غم به دلی دگر کند جابه جز این غم ایمن الله که غم دگر ندارم
صنم شکر فروشم به دهان نهفته شکرهمه گویدم به تلخی که برو شکر ندارم
سحریست هر شبی را ز قفا بلی دریغاکه من از فراقت امشب دگر آن سحر ندارم
صنما ز کوه نازت پر کاه شد تن منقدری ز ناز کم کن که دگر کمر ندارم
ز نظارههای دلکش به طمع نیفتی ای دلکه امید خیر و خوبی من از این نظر ندارم
سزد ار ز دست جورت ز جگر فغان برآرمبر شه ولی دریغا که من آن جگر ندارم
چو ز کعبه جمال تو به مدعا رسیدمبه نیاز نذر کردم که دل از تو برندارم
نه که عهد بوستانم ز نظر برفته نیرّز قفس ملولم اما چه کنم که پر ندارم
Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. خر شیخ در تک و دو بر هر خس از پی جومنم آنکه بارِ خسرو ، نکشم که خر ندارم
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/works/neyyir-qezel-111
← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir
Müəllifin digər əsərləri
Başqa şairlərin şeirləri
O gün millət ki əltafı olub şövkətli sultanın,Hilalın haləsi qılsın əhatə türk övtanın.
Mürəbbə: Huş ilə sevdiyim, dinlə zarımıHuş ilə sevdiyim, dinlə zarımı,Heç bundan ziyadə ah-zar olmaz.
Qəzəl: Yetdik cahanda cana yetişməz əcəl-məcəlYetdik cahanda cana yetişməz əcəl-məcəlEy kaş ola bu dirilikə ölmək bədəl-mədəl
Qəzəl: Aləmə mehri-ruxun, ey üzü gün, verdi ziyaAləmə mehri-ruxun, ey üzü gün, verdi ziya,Sidqilə gördü əyan didəyi-can sübhi-səfa