من خود مجرّد از همه نام و نشانمی
Qəzəl nədir?
Qəzəl: eyni qafiyəli beytlərdən (iki misralıq bəndlərdən) qurulan lirik şeir. Son beyt məqtədir: şair orada öz təxəllüsünü çəkir.
من خود مجرّد از همه نام و نشانمیبر هر صفت که عشق تو گفت آنچنانمی
در گوشۀ فراق تو پیر شکسته امآندم که بوی وصل تو آید جوانمی
گاهی ز تاب قهر تو درویش نینواگاهی ز تاج مهر تو شاه جهانمی
گاه از جنون ز هلهلۀ کودکان برقصگه در خرد ارسطوی روشن روانمی
گاهی بجستجوی تو دربان مسجدمگاهی سبوکش ره دیر مغانمی
گاهی ز درد گریان چون ابر ؟؟گاهی ز درد خندان چون گلستانمی
کوته کنم حدیث چو مومی بر آفتابهر چه اقتضای عشق تو باشد همانمی
مشکن رقیب بال و پر من ز سبک جورعمریست پروریدۀ این آشیانمی
بشکست اگر مرا دل از آن لعل دلقریبشادم که دلشکستۀ آن دلستانمی
زهد دراز رفته زیادم که سالهاستدر کشمکش ز طرۀ شیر فشانمی
خیل خیال اوست که بر چشم من رودیا مست بیخودم که ز خود در گمانمی
دوشم ز لطف بندۀ خود خواند من زوجدنی بر زمینم و نی بر آسمانمی
مفکن مرا به پیچ و خم ایتار زلف دلدر حلقۀ تو رفته من اینها ندانمی
با من ز ظن مطلق و اصل عدم مخوانزاهد برو من آنچه تو خواهی نه آنمی
صوفی تو هم بمذهب تثلیث خود مرادعوت مکن که من نه ز بو لیمیانمی
من نی فقیه خشگم و نی صوفی ترمنی معتقد بحکمت یونانیانمی
پیر طریق من بجهان شاه اولیاستبا مهر او بری ز فلان و فلانمی
قشری و صوفی و متفلسف ندا نماهر چه او بروست من ز دل و جان برآنمی
لنگان همیروم ز پی کاروان دوستتا هر که دید گویدم از کاروانمی
ایشاه تا جور سگ خود خوان مرا که نیستیارای آنکه گویمت از دوستانمی
نیرّ مرا حقیر مبین بر طراز فرشکاندر فراز عرش ز سبّو حیانمی
Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. لیک از و بال طالع چندی چو دانهایدر زیر آشیانۀ هفت آسمانمی
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/works/neyyir-qezel-144
← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir
Müəllifin digər əsərləri
Başqa şairlərin şeirləri
Təalallah zəhi sani', zəhi təqdiri-yəzdani,Huvəllahulləzi la-misləhu, la-xaliqü-ş-şani
Dənizin sahili varDənizin nəhayətiMənə yaxın görünür.
TəcnisQəni Mövlam, budur səndən diləkim,Gələ bir gün bu diyarə sevdiyim,
Təcnis: Ey sülatin, nə xəşmlü baxırsanEy sülatin, nə xəşmlü baxırsanSən deyən günahkar yamən deyiləm