آنکه دل من ببرد، از همه خوبان، یکیستوآنکه مرا می‌کشد در غم خود، آن یکیست

نیست عدو را مجال، با مدد آن جمالآیت دردش پرست، نسخهٔ درمان یکیست

عاشق و معشوق و عشق، عاقل و معقول و عقلعالم و معلوم و علم، دین و دل و جان یکیست

آنکه خلیل تو بود وین که حبیب منستدو بدور ار چه گشت، در همه دوران یکیست

سایه جدا می‌کند صورت هامون ز کوهورنه بر آفتاب کوه و بیایان یکیست

گر چه بر آمد نقوش، چشم بخود دار و گوشسایه‌نشینان پرند، سایه سلطان یکیست

گشت کلام و نطق، مختلف اندر ورقورنه خدای بحق، در همه ادیان یکیست

هم به کرامت فزود قدر سلیمان ز دیوگرنه کرامت بود، دیو و سلیمان یکیست

گرچه به حکم صروف، بر ورق این حروفپیش و پس آمد نقط ، نقطهٔ ایمان یکیست

از سخن اوحدی نامه تفاوت گرفتچون که به معنی رسی، آخر و عنوان یکیست

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri · Eşq