چون گره بر سر آن زلف دو تاه اندازد
چون گره بر سر آن زلف دو تاه اندازدمشک را خوارتر از خاک به راه اندازد
اگر آن چاه زنخدان به سر کوچه بردای بسا دل! که در آن کوچه به جاه اندازد
نظر زهره کند، خنجر مریخ زندنور خورشید دهد، پرتو ماه اندازد
چشم آن ترک سپاهی به هزیمت ببردناوک غمزه چو در قلب سپاه اندازد
گر گواهیش بیارم که: مرا زلف تو کشتحسن او لرزه بر اندام گواه اندازد
تیر هجرم به جگر در زد و اندیشه نکردکه دلم در پی او ناوک آه اندازد
اوحدی، دیده مدوز از رخ او، عیبی نیستگر گدایی نظری بر رخ شاه اندازد
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/works/ovhadi-qezel-211
← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir
Müəllifin digər əsərləri
Sən ölüb gedəndə o beş duyğudanAğıl, nəfs qəbrinə girməzlər əyan.
Cami-Cəm, fəsil 126Getdi mey içməyə şahın qulamı,Şah saldı dalınca neçə adamı.
Cami-Cəm, fəsil 127Kim bəhrəsiz qalsa elmdən, dindən,Canını alarlar güclə bədəndən.
Cami-Cəm, fəsil 128Sən ey rövnəq verən gecə-gündüzə,Bir gecə-gündüz də nəzər sal bizə.
Başqa şairlərin şeirləri · Eşq
Qədəm basdın didələrim üstünə,Sən xoş gəldin, səfa gəldin, sevdiyim.
گلچین که آمد ای گل من در چمن نباشمآخر نه باغبانم شرط است من نباشم
Dərbəndə gəlSalam olsun sənə, ey aşiq Valeh,Hünərin var isə bu Dərbəndə gəl,
Nolardı məclisimiz bir dəqiqə xəlvət olaydıNolardı məclisimiz bir dəqiqə xəlvət olaydı,Deyib danışmağa cananilən fərağət olaydı.