فتنه از چرخ و قیامت ز زمین برخیزداگر آن چشم کمان کش به کمین برخیزد

ای بسا خانه! که بر اسب شود تنگ و سوارتا سواری چو تو از خانهٔ زین برخیزد

چشم و رخسار پریوش، که تو داری امروزروز فردا مگر از خلد برین برخیزد

باغبان قد ترا دید و همی گفت به خود:سرو دیگر چه نشانیم؟ گر این این برخیزد

بهر بوسیدن پای تو سر و روی مراسر آن نیست که از روی زمین برخیزد

تخت ضحاک تو داری، که دو گیسوی درازچون دو مارت ز یسار و ز یمین برخیزد

آنکه سرمست شبی پیش تو بتواند خفتنیست هشیار که تا روز پسین برخیزد

قد و بالای چنان راست مخالف ز چه شد؟با دل من که چو گویم: بنشین برخیزد

ماه تا روی ترا دید و برو دل بنهادبیم آنست که با مهر به کین برخیزد

در سر زلف تو هر چینی شهری هندوستکه شنید این همه هندو؟ که ز چین برخیزد

اوحدی را به رخت دل نه شگفت ار برخاستکه به روی تو عجب نیست که دین برخیزد

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri