ای بر فلک از رخ علم نور کشیده
ای بر فلک از رخ علم نور کشیدهزلف تو قلم در شب دیجور کشیده
حسن از اثر مستی و ناخفتن دوشتصد سرمه در آن نرگس،مخمور کشیده
خط تو بر آن روی چو خورشید هلالیستاز غالیه بر صفحهٔ کافور کشیده
گفتار تو زنبور زبان از شکرینیخط در ورق زادهٔ زنبور کشیده
ما از ره دور آمده نزدیک تو وانگاهخود را تو زما بیسببی دور کشیده
اندیشهٔ وصل تو بسر نشتر سوداخون از جگر عاشق محرور کشیده
از بس که بکشتی به جفا خسته دلان راگرد تو ز ماتمزدگان سور کشیده
بارت ز دل و دیده و نازت به سر و چشمهم سرو سهی برده و هم حور کشیده
از عشق تو چون اوحدی امروز جهانیداغ ستمت بر دل رنجور کشیده
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/works/ovhadi-qezel-721
← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir
Müəllifin digər əsərləri
همانا با منت یاری همین بودفغان و گریه و زاری همین بود
Məntiqül-üşşaq, fəsil 58نشاید در تو پیوستن به یارینباید کرد با تو دوستداری
Məntiqül-üşşaq, fəsil 59چو پیش عاشق آمد نامهٔ دوستحدیثی دید همچون مغز در پوست
Məntiqül-üşşaq, fəsil 60چه خوش باشد! سخن در پرده گفتنبیندیشیدن و پرورده گفتن