گل کاب صفا بر رخ مهوش زده بود
گل کاب صفا بر رخ مهوش زده بوددیدم که درو زمانه آتش زده بود
گفتم که: درو چرا زدی آتش؟ گفت:یک روز بر ما نفسی خوش زده بود
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/works/ovhadi-rubai-87
← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir
Müəllifin digər əsərləri
Məntiqül-üşşaq, fəsil 10
چو بشنید این سخن، بر زاری اوبتندید از پریشان کاری او
Məntiqül-üşşaq, fəsil 11کسی کو آزمود، آنگاه پیوستنباید بعد از آن خاییدنش دست
Məntiqül-üşşaq, fəsil 12شبی پروانهای با شمع شد جفتچو آتش در فتادش خویش را گفت
Məntiqül-üşşaq, fəsil 13اگر با عقل داری آشناییجدایی جوی ازین یاران، جدایی
Başqa şairlərin şeirləri
Görəndə
Könlüm tutulur hali-müsəlmanı görəndəBu növ övzai-pərişanı görəndə
Qəzəl: Ötən ay gəlmişidim şəhrə, ey Raci, hilal-asaÖtən ay gəlmişidim şəhrə, ey Raci, hilal-asa,Məni üryan ü ləğər görcəkin el baxmadı əsla
Mürəbbə: Nə fəğan eylərsən, ey dəli könülNə fəğan eylərsən, ey dəli könül,Dünya xublarının yoxdu vəfası.
MüştaqəmEy yar vəfadarım,Didarına müştaqəm,