İki əl örtdü gözlərimi.Söndü işığı dünyanın.Bu üfüqsüz,bu sahilsiz,bu dibsiz qaranlıqdasəni gördüm.Əllərin dedi mənə:gözlərinin gülüşünü,dodaqlarının, qəlbiningülüşünü.Əllərinin nəfəsi,elə yumşaq, elə ilıqdı;dedim: yəqingül üşümür.Bir ömür qalsaydım beləəllərinin bu nurlu qaranlığında;ülfətinin sərxoş qurbanlığında.Səslərdən uzaq.Rənglərdən uzaq.Əllərinin nəvazişindən başqahər cürə istəklərdən uzaq.Mümkünlərdən, gərəklərdən uzaq.Dünyadan uzaq.

may, 1966

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri